قديم واحد است ، و صمد است ، يعنى : يگانه و محتاج اليه جميع خلق است ، أحديّ المعنى است ، و معانى كثيرهء مختلفه در او نيست ، از جهت تعدّد در ذات و صفات . راوى گويد : عرض كردم كه جماعتى اهل عراق مىگويند : خدا مىشنود به غير آنچه به آن مىبيند ، فرمود : دروغ مىگويند ، و ملحد شده‌اند ، و خدا را تشبيه به خلق كرده‌اند ، بلكه خداوند عالميان مىشنود به همان چيزى كه به آن مى بيند ، و مىبيند به همان چيزى كه به آن مىشنود ، يعنى همه به ذات است ، و عضوى و جارحه‌اى و آلتى ندارد « 1 » . و در حديث ديگر حضرت امام رضا عليه السّلام فرمودند : هركه اين اعتقاد داشته باشد ، با خدا خدايان ديگر شريك كرده است ، و از ولايت و تشيّع ما هيچ بهره‌اى ندارند ، بلكه حق‌تعالى هميشه عالم و دانا و قادر و توانا و زنده و شنوا و بينا بود به ذات خود نه به چيز ديگر ، و بلندمرتبه و منزّه است از آنچه كافران و تشبيه‌كنندگان مىگويند بلندى بسيار . و ايضا منقول است كه اعرابى در وقت جنگ جمل به خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آمد ، و از معنى واحديّت خدا پرسيد ، مردم بر او حمله كردند ، و اعتراض نمودند كه مگر نمىبينى حضرت در عين جدال و قتال است ، با اين پراكندگى خاطر چه سؤال از او مىنمائى ، حضرت فرمود : او را بگذاريد ما اين قتال براى اين مىكنيم كه مردم را به اقرار به يگانگى خدا درآوريم ، الحال كه او مىپرسد بگذاريد تا بفهمد . پس متوجّه اعرابى شد و فرمود كه : اى اعرابى اين‌كه مىگوئى كه خدا واحد

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 108 ح 1 .